در مغالطه توسل به معنای ظاهری، معنای ظاهری به معنای اولیه یا بارز یک واژه یا عبارت اشاره دارد که ممکن است با معنای واقعی یا مورد نظر گوینده متفاوت باشد.
راهنمایی کوتاه: مغالطه توسل به معنای ظاهری زمانی رخ میدهد که استدلالی بر اساس معنای ظاهری یک واژه یا عبارت انجام شود، در حالی که معنای واقعی یا مورد نظر متفاوت است.
- گامبهگام:
- ۱) معنای ظاهری یک واژه یا عبارت را شناسایی کنید.
- ۲) بررسی کنید که آیا معنای ظاهری با معنای مورد نظر مطابقت دارد یا خیر.
- ۳) اگر معنای ظاهری با معنای مورد نظر متفاوت است، استدلال را بر اساس معنای واقعی ارزیابی کنید.
پاسخ نهایی: مغالطه توسل به معنای ظاهری زمانی اتفاق میافتد که بر اساس معنای ظاهری یک واژه یا عبارت استدلال کنیم، بدون توجه به معنای واقعی یا مورد نظر.
مثال مشابه: اگر کسی بگوید "او دروغگو است چون همیشه وعدههایش را عملی نمیکند" و ما فرض کنیم که منظور او این است که آن شخص هرگز به وعدههایش عمل نمیکند، در حالی که ممکن است گاهی اوقات به وعدههایش عمل کرده باشد، در این صورت ما دچار مغالطه توسل به معنای ظاهری شدهایم.
