راهنمایی کوتاه: این واژه‌ها را با توجه به معنی رایجشان در متن‌های ادبی بررسی کن.
گام‌به‌گام:
- ۱) «دریغ»: افسوس و حسرت؛ همچنین به معنی مضایقه، بخل و خودداری از دادن چیزی.
- ۲) «شهریار»: پادشاه، فرمانروا و حاکم کشور.
- ۳) «طعن»: سرزنش کردن، عیب‌جویی و نکوهش.
- ۴) «سنا»: روشنایی، درخشندگی و فروغ؛ گاهی به معنی بلندی، عظمت و شرف.
پاسخ نهایی: به ترتیب: دریغ = افسوس/مضایقه، شهریار = پادشاه، طعن = سرزنش، سنا = روشنایی و درخشندگی. اگر گزینه‌ای همین معناها را دارد، آن درست است.
مثال مشابه: «دریغ است که عمر را به بطالت بگذرانیم» یعنی افسوس که عمر را بیهوده تلف کنیم.
اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: معنی واژه را با جملهٔ قبل و بعدش بسنج؛ واژه‌های ادبی بسته به بیت میتوانند معنی نزدیک اما کمی متفاوت داشته باشند.
