راهنمایی کوتاه: مغولان در دوره تیمور ترکیبی از اعتقادات سنتی و اسلام داشتند.
گامبهگام:
- ۱) تیمور (تیمور لنگ) در قرن هشتم هجری (چهاردهم میلادی) حکومت میکرد و رهبری مغولهای چغتایی را بر عهده داشت.
- ۲) مغولان پیش از اسلام، اعتقادات شمنیستی (پرستش نیروهای طبیعت و ارواح) و تنگریگرایی (پرستش آسمان آبی) داشتند.
- ۳) با گسترش اسلام در آسیای مرکزی، بسیاری از مغولان، از جمله تیمور، مسلمان شدند. تیمور خود را حامی اسلام نشان میداد.
- ۴) اما تیمور و مغولان تحت فرمانش، برخی سنتهای قبلی خود را حفظ کردند، مانند احترام به مشاوران شمن و اعتقاد به فال و طالعبینی.
- ۵) در دوره تیمور، اسلام سنی (مذهب حنفی) رواج داشت، اما او نسبت به دیگر ادیان (مانند مسیحیت و بودایی) در قلمروش سیاستی نسبتاً مداراجویانه داشت.
- ۶) این ترکیب باعث شد فرهنگ و اعتقادات در امپراتوری تیموری، آمیزهای از عناصر اسلامی، مغولی و ایرانی باشد.
پاسخ نهایی: مغولان در دوره تیمور عمدتاً مسلمان سنی بودند، اما بسیاری از باورهای شمنیستی و سنتی پیش از اسلام خود را نیز حفظ کرده بودند. تیمور از اسلام برای مشروعیت بخشیدن به حکومت خود استفاده میکرد، ولی در عمل سیاستی ترکیبی در قبال اعتقادات داشت.
مثال مشابه: مشابه این وضعیت را در حکومت مغولان هند (گورکانیان) میبینیم که آنها نیز مسلمان بودند اما برخی رسوم و باورهای مغولی را نگه داشتند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: درباره «تیمور و سیاست مذهبی او» یا «تأثیر اسلام بر امپراتوری تیموری» تحقیق کن. مطالعه در مورد شهر سمرقند به عنوان پایتخت او و بناهای اسلامیای که ساخته، جالب است.
