اعمال هیستامین کدام نیست؟

راهنمایی کوتاه: هیستامین یک ماده شیمیایی مهم در سیستم ایمنی بدن است که در واکنش‌های آلرژیک و التهابی نقش دارد.

گام‌به‌گام:

• ۱) ابتدا بیایید بفهمیم هیستامین چیست: هیستامین یک ماده‌ی شیمیایی (میانجی) است که توسط سلول‌های خاصی در بدن (مثل ماست‌سل‌ها) آزاد می‌شود.
• ۲) نقش اصلی هیستامین در واکنش‌های آلرژیک و التهابی است. وقتی بدن با یک ماده‌ی حساسیت‌زا (آلرژن) مواجه می‌شود، هیستامین آزاد می‌شود.
• ۳) از اعمال شناخته‌شده‌ی هیستامین می‌توان به این موارد اشاره کرد:
  • گشاد کردن رگ‌های خونی (گشادی عروق).
  • افزایش نفوذپذیری مویرگ‌ها که باعث خروج مایع و تورم می‌شود.
  • افزایش جریان خون در ناحیه‌ی ملتهب.
  • جذب و حضور بیشتر گویچه‌های سفید خون (لکوسیت‌ها) در محل التهاب برای مبارزه با عوامل بیگانه.
• ۴) حالا به گزینه‌ها نگاه می‌کنیم. هیستامین مستقیماً مسئول ایجاد چرک نیست. چرک در واقع تجمع سلول‌های سفید مرده (عمدتاً نوتروفیل‌ها)، باکتری‌ها و بافت‌های تخریب‌شده است. اگرچه هیستامین گلبول‌های سفید را به محل می‌کشاند، اما تشکیل چرک نتیجه‌ی نهایی فرآیند مبارزه و مرگ این سلول‌هاست، نه یک عمل مستقیم هیستامین.
• ۵) بنابراین، گزینه‌ای که عمل هیستامین نیست، «ایجاد چرک» است.

پاسخ نهایی: گزینه‌ی صحیح که عمل هیستامین نیست، «ایجاد چرک» می‌باشد.

مثال مشابه: فکر کن یک نیش پشه پوستت را گزیده. قرمزی، خارش و تورم کوچکی که ایجاد می‌شود، به خاطر آزاد شدن هیستامین است (گشاد شدن رگ‌ها و جذب سلول‌های ایمنی). اما اگر آن ناحیه عفونی شود و چرک کند، این چرک به دلیل فعالیت باکتری‌ها و پاسخ شدیدتر گلبول‌های سفید است، نه اینکه هیستامین مستقیماً چرک ساخته باشد.

اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: می‌توانی درباره‌ی نقش دیگر میانجی‌های التهابی مثل پروستاگلاندین‌ها و لکوترین‌ها تحقیق کنی. همچنین داروهای آنتی‌هیستامین (مثل ستیریزین یا فکسوفنادین) چگونه با مسدود کردن گیرنده‌های هیستامین، علائم آلرژی را کاهش می‌دهند؟