راهنمایی کوتاه: برخی گیرندهها میتوانند مستقیماً پیام را به دستگاه عصبی مرکزی بفرستند.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا باید بدانیم که دستگاه عصبی مرکزی شامل مغز و نخاع است.
- ۲) معمولاً گیرندههای حسی، پیام را ابتدا به نورونها (یاختههای عصبی) میدهند و نورونها آن را به دستگاه عصبی مرکزی میرسانند.
- ۳) اما برخی گیرندهها خودشان نورون هستند! یعنی انتهای عصبی نورون، مستقیماً محرک را دریافت میکند.
- ۴) گیرندههای درد و فشار، از نوع انتهای آزاد عصبی هستند. یعنی خود نورون، گیرنده است و پیام را بدون واسطه به دستگاه عصبی مرکزی میفرستد.
- ۵) گیرندههای حس وضعیت (گیرندههای عمقی در ماهیچهها و مفاصل) و گیرندههای بویایی، معمولاً سلولهای تخصصیافتهای هستند که باید پیام را به نورون مجاور منتقل کنند.
- ۶) بنابراین، از گزینههای داده شده، گیرندههای درد و فشار میتوانند این کار را انجام دهند.
پاسخ نهایی: دو گیرنده: ب (درد) و ج (فشار).
مثال مشابه: وقتی دستتان را روی اجاق داغ میگذارید، گیرندههای درد در پوست شما بلافاصله و مستقیماً پیام خطر را به نخاع و مغز میفرستند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: درباره تفاوت گیرندههای اولیه (خود نورون) و گیرندههای ثانویه (سلول جدا که به نورون متصل است) مطالعه کن. گیرندههای بینایی و شنوایی هم از نوع ثانویه هستند.
