راهنمایی کوتاه: بیایید هر گزینه را با دقت بررسی کنیم تا ببینیم کدامیک درست هستند.
گامبهگام:
- گام ۱: گزینه الف را بررسی میکنیم: «پدیدهی سازش محرکها باعث میشود پیام عصبی کمتری ایجاد یا اصلاً پیامی ارسال نشود.» این درست است. سازش محرک (Sensory Adaptation) یعنی وقتی یک محرک ثابت و طولانیمدت وجود دارد، گیرندههای حسی کمتر تحریک میشوند و پیام عصبی کمتری به مغز میفرستند.
- گام ۲: گزینه ب را بررسی میکنیم: «شرط ایجاد پیام عصبی کمتر قرار گرفتن در معرض گیرنده ثابت است.» این جمله نادرست است. شرط اصلی، «ثابت بودن محرک» است، نه گیرنده. گیرندهها ثابت نیستند، بلکه محرک باید ثابت باشد تا سازش اتفاق بیفتد.
- گام ۳: گزینه ج را بررسی میکنیم: «پیام وجود لباس روی بدن به مغز ارسال میشود.» این نادرست است. به دلیل سازش محرک، وقتی لباس را میپوشیم، ابتدا احساس میکنیم، اما پس از مدتی به دلیل ثابت بودن محرک (تماس پارچه با پوست)، پیام عصبی قطع یا بسیار کم میشود و ما دیگر وجود لباس را احساس نمیکنیم.
- گام ۴: گزینه د را بررسی میکنیم: «پردازش اطلاعات در مغز انجام میشود.» این درست است. مغز مرکز پردازش اطلاعات حسی و سایر اطلاعات است.
- گام ۵: حالا گزینههای درست را جمعبندی میکنیم: گزینههای الف و د درست هستند.
پاسخ نهایی: گزینههای صحیح الف و د هستند. بنابراین پاسخ صحیح گزینه ۱ است.
مثال مشابه: وقتی وارد یک اتاق میشوی که بوی تندی دارد، ابتدا بو را حس میکنی (پیام عصبی زیاد). اما پس از چند دقیقه، دیگر آن بو را احساس نمیکنی. این همان سازش محرک است: محرک (بو) ثابت میماند، اما گیرندههای بویایی پیام کمتری میفرستند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی درباره انواع گیرندههای حسی (مانند گیرندههای لامسه، بینایی، بویایی) و نحوه سازش آنها با محرکهای محیط تحقیق کنی. این موضوع بخش مهمی از فیزیولوژی حواس است.
