راهنمایی کوتاه: مورخان مانند کارآگاهانی هستند که سرنخهای گذشته را پیدا میکنند.
گامبهگام:
- ۱) انتخاب موضوع: اول تصمیم میگیرند درباره چه چیزی تحقیق کنند، مثلاً «زندگی کودکان در صد سال پیش».
- ۲) جمعآوری منابع: به دنبال سرنخها میروند: کتابهای قدیمی، عکسها، نامهها، روزنامهها یا حتی مصاحبه با افراد مسن.
- ۳) بررسی درستی منابع: مطمئن میشوند اطلاعات درست است. مثلاً چند منبع مختلف را با هم مقایسه میکنند.
- ۴) سازماندهی اطلاعات: تمام سرنخها را مرتب میکنند و روی کاغذ مینویسند.
- ۵) نتیجهگیری و نوشتن: داستان گذشته را با کلمات خودشان مینویسند تا دیگران هم بخوانند.
پاسخ نهایی: مورخان با پیدا کردن منابع معتبر (مثل کتابها، سندها و عکسهای قدیمی)، بررسی درستی آنها و سپس نوشتن داستان واقعی گذشته تحقیق میکنند.
مثال مشابه: فرض کن میخواهی بدانی پدربزرگت در کودکی چه بازیهایی میکرد. اول از او میپرسی، سپس عکسهای قدیمیاش را نگاه میکنی و شاید با خالهات هم صحبت کنی. بعد همه چیز را یادداشت میکنی. تو هم یک مورخ کوچولو شدهای!
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی درباره یک موضوع ساده (مثل «تاریخچه مدرسهات») تحقیق کنی: از معلمها بپرس، آلبوم عکس مدرسه را ببین و یک گزارش کوتاه بنویس.
