راهنمایی کوتاه: این ضربالمثل دربارهٔ ارتباط بین انسانهاست، نه کوهها!
گامبهگام:
- ۱) اول ببینیم کوهها چه ویژگیای دارند: کوهها بزرگ و ثابت هستند و نمیتوانند حرکت کنند تا به هم برسند.
- ۲) حالا آدمها را در نظر بگیر: آدمها میتوانند حرکت کنند، حرف بزنند و با هم ارتباط برقرار کنند.
- ۳) پس معنی ضربالمثل این میشود: ممکن است چیزهای بزرگ و ثابت (مثل کوهها) به هم نرسند، اما انسانها میتوانند با تلاش و صحبت کردن به هم برسند و مشکلات را حل کنند.
- ۴) در زندگی واقعی: مثلاً اگر با دوستت دعوا کردهای، میتوانی با یک گفتوگوی خوب مشکل را حل کنی، درست برعکس کوهها که نمیتوانند.
پاسخ نهایی: این ضربالمثل میگوید که انسانها برخلاف کوهها (که ثابت و بیحرکتاند) میتوانند با صحبت کردن و تلاش به هم برسند و مشکلات را از بین ببرند.
مثال مشابه: فرض کن دو تا کتابخانهٔ بزرگ در دو شهر مختلف هستند. خود کتابخانهها نمیتوانند به هم برسند، اما آدمها میتوانند با ماشین یا تلفن بین آنها ارتباط برقرار کنند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی ضربالمثلهای دیگری مثل «آب از سرچشمه گلآلود است» را هم بررسی کنی و ببینی چه پیامی برای زندگی روزمره دارند.
