راهنمایی کوتاه: فسیلها بقایای جانداران قدیمی هستند که در سنگها حفظ شدهاند.
گامبهگام:
- ۱) وقتی یک جاندار (مثلاً ماهی یا دایناسور) میمیرد، بدنش در زیر گل و لای یا ماسه دفن میشود.
- ۲) با گذشت زمان، لایههای بیشتری روی آن جمع میشود و فشار زیادی به آن وارد میکند.
- ۳) قسمتهای نرم بدن تجزیه میشوند، اما قسمتهای سخت مثل استخوانها باقی میمانند.
- ۴) مواد معدنی موجود در آب به آرامی جای استخوانها را پر میکنند و آن را به سنگ تبدیل میکنند.
- ۵) بعد از میلیونها سال، ممکن است سنگهای رویی فرسایش پیدا کنند و فسیل دوباره دیده شود.
پاسخ نهایی:
- فسیل بیشتر در سنگهای رسوبی (مثل سنگهای آهکی یا ماسهسنگ) تشکیل میشود که معمولاً در کف دریاها، دریاچهها یا رودخانههای قدیمی پیدا میشوند.
- فسیل ماهی اغلب در سنگهای رسوبی که قبلاً کف دریا یا دریاچه بودهاند، یافت میشود.
- دایناسور به معنی «سوسمار ترسناک» است. این کلمه از دو بخش یونانی گرفته شده: «دینو» به معنی ترسناک و «سور» به معنی سوسمار.
- دایناسورها حدود ۶۵ میلیون سال پیش از بین رفتند. دانشمندان فکر میکنند برخورد یک شهابسنگ بزرگ به زمین باعث انقراض آنها شده است.
مثال مشابه: تصور کن یک برگ روی گلهای کف جنگل بیفتد. بعد از سالها، برگ تجزیه میشود اما شکل آن روی خاک باقی میماند. فسیلسازی هم شبیه این است، اما خیلی خیلی آهستهتر و در مقیاس میلیونها سال رخ میدهد.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی یک ماهی کوچک را در یک ظرف پر از گچ و آب قرار دهی و ببینی چطور بعد از خشک شدن، شکل آن حفظ میشود. این یک مدل ساده از فسیلسازی است! همچنین میتوانی کتابهای مصور درباره دایناسورها را مطالعه کنی یا به موزههای تاریخ طبیعی سر بزنی.
