راهنمایی کوتاه: این کلمه در ادبیات فارسی و زبان عربی کاربرد دارد و معنی زیبایی دارد.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا بدانیم که «سحاب» یک کلمهی عربی است که وارد زبان فارسی شده است.
- ۲) در زبان عربی، ریشهی آن به معنای «ابر» یا «مه» است.
- ۳) در فارسی، معمولاً به معنای «ابر» یا «ابرهای بارانزا» به کار میرود.
- ۴) گاهی در شعر و ادبیات، برای توصیف آسمان ابری یا هوای مهآلود استفاده میشود.
- ۵) مثال: در شعر حافظ میخوانیم: «سحاب روی تو دارد آفتاب روی زمین» — اینجا «سحاب» به معنای ابر است که زیبایی صورت معشوق را توصیف میکند.
پاسخ نهایی: «سحاب» به معنای ابر (به ویژه ابرهای بارانزا) است و در ادبیات فارسی برای توصیف زیبایی و لطافت به کار میرود.
مثال مشابه: کلمهی «غبار» هم معنای نزدیکی دارد، اما غبار بیشتر به معنای «گرد و خاک ریز» است، در حالی که سحاب مربوط به ابر و مه است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی در شعرهای کلاسیک فارسی مانند اشعار سعدی، حافظ یا فردوسی جستجو کنی و ببینی چگونه از این کلمه استفاده شده است. همچنین، میتوانی دربارهی کلمات هممعنی مانند «ابر»، «میغ» یا «مه» تحقیق کنی.
