راهنمایی کوتاه: این شعر از شاهنامه فردوسی است و صحنهای حماسی از نبرد رستم را توصیف میکند.
گامبهگام:
- ابتدا کلمات کلیدی را معنی میکنیم:
• چو = وقتی که
• رستم = پهلوان نامدار ایران
• بدیدش = او را دید
• برانگیخت = به حرکت درآورد، تاخت
• اسب = اسب
• بدو تاخت = به سوی او تاخت
• مانند = مانند، شبیه
• آذرگشسب = نام اسب رستم (به معنی اسب آتشین) - حالا جمله را به فارسی ساده میسازیم:
«وقتی رستم او را دید، اسبش را به حرکت درآورد و مانند آذرگشسب به سوی او تاخت.» - معنی کلی شعر:
رستم وقتی دشمن را دید، با سرعت و قدرت بسیار (مانند اسب آتشین خودش) به سوی او حمله کرد.
پاسخ نهایی: معنی این بیت این است: وقتی رستم (دشمن) را دید، اسبش را به حرکت درآورد و با سرعت و شدت بسیار، مانند اسب تندرو خودش (آذرگشسب) به سوی او حمله کرد.
مثال مشابه: در شاهنامه آمده: «چو رخشش بدید آن گرانسنگ کوه / برآشفت و افگند از جای گروه» یعنی وقتی رخش (اسب رستم) آن کوه بزرگ را دید، به هیجان آمد و لشکر را از جا کند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: آذرگشسب در اسطورههای ایرانی اسبی افسانهای است که گاهی از آتش زاده شده و نماد سرعت و قدرت است. فردوسی با این تشبیه، سرعت حمله رستم را به تصویر کشیده است.
