راهنمایی کوتاه: این شعر از شاهنامه فردوسی است و صحنهای حماسی را توصیف میکند.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا کلمات کلیدی را معنی میکنیم:
- چو: وقتی که
- برانگیخت: به حرکت درآورد، تاخت
- اسب: اسب
- بدو تاخت: به سوی او تاخت
- مانند: شبیه، مانند
- آذر گشسب: نام یک پهلوان افسانهای - ۲) حالا جمله را بخشبندی میکنیم:
«چو رستم بدیدش» + «برانگیخت اسب» + «بدو تاخت» + «مانند آذر گشسب» - ۳) معنی بخشها را کنار هم میگذاریم:
«وقتی که رستم او را دید» + «اسبش را به حرکت درآورد» + «به سوی او تاخت» + «مانند آذرگشسب» - ۴) معنی کامل و روان:
«وقتی رستم او را دید، اسبش را به حرکت درآورد و مانند آذرگشسب به سوی او تاخت.»
پاسخ نهایی: این بیت میگوید: وقتی رستم (پهلوان ایرانی) او را دید، اسبش را به تاخت درآورد و مانند آذرگشسب (پهلوان دیگر) به سویش حمله کرد.
مثال مشابه: در شاهنامه آمده: «چو رستم بدید آن گرانمایه را / برآشفت و بگشاد گنجایه را» که یعنی: وقتی رستم آن بزرگوار را دید، خشمگین شد و گنجینه (یا زره) را گشود.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: آذرگشسب در اساطیر ایران پهلوانی شجاع و نیرومند بود. فردوسی در این بیت، تاخت رستم را به تاخت آذرگشسب تشبیه کرده تا سرعت و قدرت حمله او را نشان دهد. این نوع تشبیه در شعرهای حماسی زیاد دیده میشود.
