راهنمایی کوتاه: در این بیت، شاعر از یک ویژگی انسانی برای یک مفهوم غیرانسانی استفاده کرده است.
گامبهگام:
- ابتدا بیت را با دقت بخوانیم: «دریا قلی به وسعت دریا نام تو / تاریخ در گفتن نام تو الکن است»
- قسمت مشخصشده: «تاریخ در گفتن نام تو الکن است»
- معنی این قسمت: تاریخ در گفتن نام تو لکنت دارد (نمیتواند به درستی نام تو را بیان کند).
- «تاریخ» یک مفهوم انتزاعی و غیرزنده است. «الکن بودن» (لکنت داشتن) یک ویژگی انسانی است.
- وقتی ویژگی انسانی (لکنت داشتن) به یک مفهوم غیرانسانی (تاریخ) نسبت داده شود، آرایهی «شخصیتبخشی» یا «تشخیص» به کار رفته است.
پاسخ نهایی: آرایهی بهکاررفته در قسمت مشخصشده شخصیتبخشی (گزینه دو) است.
مثال مشابه: در بیت «ابر میگرید و باد مینالد»، «گریه کردن» و «ناله کردن» که ویژگیهای انسانی هستند، به «ابر» و «باد» نسبت داده شدهاند. این هم شخصیتبخشی است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: آرایهی تشخیص یا شخصیتبخشی، بخشی از آرایههای «بدیع معنوی» است. در این آرایه، شاعر به جانداران، اشیا یا مفاهیم انتزاعی، ویژگیها، احساسات یا رفتارهای انسانی میدهد تا شعرش زیباتر و تأثیرگذارتر شود.
