راهنمایی کوتاه: مبالغه یعنی بزرگنمایی و اغراق در بیان برای تأثیرگذاری بیشتر.
گامبهگام:
- ۱) مبالغه یک صنعت ادبی است که در آن نویسنده یا شاعر چیزی را بیش از اندازه واقعی بزرگ یا کوچک نشان میدهد.
- ۲) هدف آن تأکید روی یک ویژگی، ایجاد تصویر قوی یا جلب توجه مخاطب است.
- ۳) مبالغه در شعر، داستان و حتی گفتار روزمره کاربرد دارد.
- ۴) مثال: در شعر حافظ: «شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل / کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها» — اینجا «بیم موج و گردابی چنین هایل» مبالغه در توصیف سختیهاست.
پاسخ نهایی: مبالغه (اغراق) یعنی بیان چیزی بزرگتر یا کوچکتر از واقعیت برای تأثیر ادبی. مثال: «آنقدر گرسنهام که میتوانم یک فیل را بخورم!» این جمله واقعی نیست، اما گرسنگی شدید را نشان میدهد.
مثال مشابه: در داستانهای قدیمی: «پهلوان آنقدر قوی بود که کوه را با دست جابهجا میکرد.»
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: در شعرهای کلاسیک فارسی مانند شاهنامه فردوسی یا غزلیات سعدی به دنبال ابیاتی بگرد که در توصیف قهرمانان یا طبیعت از مبالغه استفاده شده است.
