راهنمایی کوتاه: کنایه نوعی بیان غیرمستقیم است که در آن منظور اصلی را به صورت پنهان و با ظرافت میگوییم.
گامبهگام:
- ۱) کنایه یعنی حرفی زدن که ظاهرش یک معنی دارد، اما منظور اصلی چیز دیگری است.
- ۲) معمولاً از کنایه برای انتقاد، طنز یا تعریف غیرمستقیم استفاده میشود.
- ۳) در کنایه، گوینده مستقیماً منظورش را نمیگوید، بلکه شنونده باید آن را حدس بزند.
- ۴) مثال: اگر کسی بسیار کند راه برود و بگوییم «چه تند میروی!» این کنایه است.
- ۵) کنایه با طعنه فرق دارد: کنایه ملایمتر و هنریتر است، طعنه تند و رک.
- ۶) در ادبیات فارسی، شاعران و نویسندگان از کنایه زیاد استفاده کردهاند.
پاسخ نهایی: کنایه یک صنعت ادبی و نوعی بیان غیرمستقیم است که در آن گوینده منظور اصلی خود را به صورت پنهان و با زبانی ظریف بیان میکند و شنونده باید با تفکر، معنی واقعی را بفهمد.
مثال مشابه: اگر کسی در روز امتحان درس نخوانده باشد و بگوییم «حتماً خیلی آمادهای!» این کنایه است چون منظور واقعی این است که او آماده نیست.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: به گفتگوهای روزمره یا شعرهای فارسی دقت کن. ببین چه موقعها مردم به جای حرف مستقیم، از کنایه استفاده میکنند. میتوانی در کتاب درسیات به دنبال نمونههای بیشتری از کنایه بگردی.
