راهنمایی کوتاه: در گذشته، ابزارها و امکانات سفر بسیار محدود بود.
گامبهگام:
- ۱) وسایل نقلیه پیشرفته مانند ماشین، قطار یا هواپیما وجود نداشت. مردم بیشتر با پای پیاده، اسب، شتر یا قایقهای چوبی سفر میکردند که بسیار کند بود.
- ۲) راهها و جادههای مناسب و امن ساخته نشده بود. بسیاری از مسیرها خاکی، پر از سنگلاخ یا از میان جنگلها و کوهها میگذشت.
- ۳) نقشههای دقیق و وسایل جهتیابی مانند قطبنما یا GPS نبود. گاهی مسافران راه را گم میکردند.
- ۴) خطرات طبیعی مانند طوفان، سرما، گرما، حیوانات وحشی و همچنین خطر حمله دزدان یا گروههای خصمانه وجود داشت.
- ۵) تأمین غذا و آب در طول سفر مشکل بود. مسافران مجبور بودند مقدار زیادی آذوقه با خود ببرند یا در راه به شکار و پیدا کردن آب متکی باشند.
- ۶) ارتباطات ضعیف بود. اگر کسی در راه مشکلی پیش میآمد، نمیتوانست به راحتی کمک بخواهد یا به خانوادهاش خبر بدهد.
پاسخ نهایی: سفر در گذشتههای دور به دلیل نبود وسایل نقلیه سریع، جادههای مناسب، نقشههای دقیق، خطرات طبیعی و انسانی، و مشکل تأمین آذوقه، بسیار دشوار و زمانبر بود.
مثال مشابه: فکر کن میخواهی از تهران به اصفهان بروی. امروز با ماشین یا قطار چند ساعت طول میکشد. اما در گذشته با اسب و درشکه ممکن بود هفتهها زمان ببرد و با خطرات زیادی روبهرو شوی.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: درباره «جاده ابریشم» در تاریخ ایران تحقیق کن. ببین بازرگانان چطور با شتر از چین تا مدیترانه سفر میکردند و با چه مشکلاتی روبرو میشدند.