راهنمایی کوتاه: در دورهای که مسلمانان در علم پیشرفت میکردند، اروپا شرایط متفاوتی داشت.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا بدانیم که این دوره تقریباً از قرن ۸ تا ۱۳ میلادی (برابر با قرن ۲ تا ۷ هجری) را شامل میشود که به «دوره طلایی اسلام» معروف است.
- ۲) در این زمان، امپراتوری اسلامی از اسپانیا تا هند گسترده بود و دانشمندان مسلمان در ریاضیات، نجوم، پزشکی، شیمی و فلسفه پیشرفتهای بزرگی کردند.
- ۳) در مقابل، اروپا در قرون وسطی (قرون ۵ تا ۱۵ میلادی) بود. شرایط اروپا را میتوان اینگونه توصیف کرد:
- سیستم فئودالی حاکم بود: جامعه به اربابان، شوالیهها و رعیتها تقسیم میشد.
- کلیسای کاتولیک نفوذ زیادی داشت و بر بسیاری از جنبههای زندگی و علم کنترل اعمال میکرد.
- پیشرفت علمی کند بود و بسیاری از دستاوردهای علمی یونان و روم باستان فراموش شده یا محدود بود.
- بهداشت عمومی ضعیف بود و بیماریهایی مانند طاعون شیوع پیدا میکرد.
- اکثر مردم سواد نداشتند و آموزش محدود به مدارس کلیسا یا افراد خاص بود.
- ۴) با این حال، برخی ارتباطات وجود داشت: مثلاً در اسپانیای اسلامی (اندلس)، دانش مسلمانان به تدریج از طریق ترجمه به اروپا راه یافت و بعدها به رنسانس کمک کرد.
پاسخ نهایی: در دوره طلایی تمدن اسلامی، اروپا در قرون وسطی به سر میبرد. جامعهای فئودالی با نفوذ شدید کلیسا، پیشرفت علمی محدود، بهداشت ضعیف و سطح پایین سواد عمومی داشت. اما بعدها، دانش اسلامی از طریق مکانهایی مانند اندلس به اروپا منتقل شد.
مثال مشابه: فرض کن دو همسایه داریم: یکی (تمدن اسلامی) در خانهاش کتابخانه بزرگی دارد، آزمایشگاه دارد و مشغول تحقیق است. همسایه دیگر (اروپای قرون وسطی) بیشتر وقتش را صرف کار در مزرعه میکند، دسترسی کمی به کتاب دارد و قوانین سختگیرانهای بر زندگیاش حاکم است. بعداً، همسایه دوم شروع به دیدن و یادگیری از کتابهای همسایه اول میکند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی درباره «دانشمندان دوره طلایی اسلام» مانند ابنسینا، خوارزمی، رازی تحقیق کنی. همچنین میتوانی در مورد «رنسانس» در اروپا بخوانی که چگونه اروپا از خواب قرون وسطی بیدار شد و پیشرفت کرد.
