کنایه یک نوع بیان ادبی است که در آن به جای استفاده مستقیم از یک کلمه یا عبارت، از یک عبارت دیگر که مفهوم مورد نظر را به طور غیر مستقیم بیان میکند، استفاده میشود.
- کنایه از صفت: در این نوع کنایه، یک صفت یا ویژگی به طور غیر مستقیم بیان میشود. مثلاً "آستین نو بخیه دوز" کنایه از "فقیر" است.
- کنایه از موصوف: در این نوع کنایه، یک شخص یا چیز به طور غیر مستقیم توصیف میشود. مثلاً "کف گیر به ته دیگ خوردن" کنایه از "به پایان رسیدن کار" است.
کنایهها در ادبیات فارسی بسیار رایج هستند و به زبان ما غنا و زیبایی میبخشند.
