راهنمایی کوتاه: این عبارت از زبان فارسی کهن (شعر و ادبیات) میآید و معنای زیبایی دارد.
گامبهگام:
- ۱) «آذر» در فارسی قدیم به معنای «آتش» است.
- ۲) «گشست» از ریشهٔ «گشادن» به معنای «باز کردن» یا «گشودن» است.
- ۳) پس «آذر گشست» یعنی «آتش گشود» یا «آتش باز شد».
- ۴) در شعر و ادبیات، این عبارت معمولاً برای توصیف روشن شدن آتش، شعلهور شدن یا آغاز تابش نور آتش بهکار میرود.
- ۵) گاهی بهصورت استعاری (کنایه) برای بیان شروع شور و هیجان یا گرمی یک مجلس نیز استفاده میشود.
پاسخ نهایی: «آذر گشست» یعنی «آتش گشوده شد» یا «آتش روشن شد» و در ادبیات نشاندهندهٔ شعلهور شدن آتش و گرمی و نور است.
مثال مشابه: در بیت «شب یلدا، آذر گشست از میان هیزمها» یعنی در شب یلدا آتش از میان چوبها زبانه کشید و روشن شد.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی در شعرهای کهن فارسی (مانند شاهنامه یا اشعار سعدی و حافظ) جستجو کنی و ببینی شاعران چگونه از کلمههای «آذر» و «گشستن» استفاده کردهاند. این کار به درک بهتر زیباییهای زبان فارسی کمک میکند.
