راهنمایی کوتاه: این جمله دربارهٔ وظیفهٔ انسان در برابر خداوند است.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا کلمههای کلیدی را جدا میکنیم: «آفریدگار»، «بباید»، «پرستیدن».
- ۲) «آفریدگار» یعنی کسی که جهان و موجودات را آفریده است؛ یعنی خداوند.
- ۳) «بباید» شکل قدیمیتر «باید» است و نشاندهندهٔ وظیفه و الزام است.
- ۴) «پرستیدن» یعنی عبادت کردن، احترام گذاشتن و اطاعت کردن از کسی یا چیزی.
- ۵) حالا همهٔ بخشها را کنار هم میگذاریم: انسان باید خداوند (آفرینندهٔ جهان) را عبادت کند.
پاسخ نهایی: معنی این جمله این است: «باید خداوند (آفریننده) را عبادت کرد.» این جمله بر وظیفهٔ دینی و اخلاقی انسان در برابر پروردگار تأکید دارد.
مثال مشابه: در شعرهای دیگر هم چنین مفاهیمی دیده میشود، مثلاً سعدی میگوید: «بنیآدم اعضای یک پیکرند» که دربارهٔ مهربانی و یکپارچگی انسانهاست، اما اینجا موضوع عبادت و پرستش خالق است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی دربارهٔ تفاوت «پرستش» و «احترام» در فرهنگ فارسی فکر کنی یا ببینید در کتابهای درسی چه جملات مشابه دیگری با این مضمون وجود دارد.
