راهنمایی کوتاه: در این تشبیه، «افرینش» به چیزی شبیه شده است.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا کلمهی «افرینش» را در نظر بگیرید. این کلمه، «مشبه» است؛ یعنی چیزی که میخواهیم آن را شبیه به چیز دیگری نشان دهیم.
- ۲) در این تشبیه، «افرینش» به «کلم» شبیه شده است. پس «کلم» نقش «مشبهبه» را دارد؛ یعنی آن چیزی که مشبه به آن تشبیه شده است.
- ۳) برای کامل کردن تشبیه، معمولاً یک «وجه شبه» هم داریم که شباهت بین مشبه و مشبهبه را نشان میدهد. در اینجا، وجه شبه میتواند «پرورش یافتن و رشد کردن» باشد، چون هم کلم (گیاه) رشد میکند و هم آفرینش (جهان) پرورش مییابد.
- ۴) حالا اگر کل عبارت را به صورت «اضافهی تشبیهی» بنویسیم، میشود: «افرینشِ کلم». در اینجا، «افرینش» مشبه است و «کلم» مشبهبه، و رابطهی اضافه، رابطهی تشبیه را نشان میدهد.
پاسخ نهایی:
- مشبه: افرینش
- مشبهبه: کلم
- اضافهی تشبیهی: افرینشِ کلم (به معنای آفرینشی شبیه به کلم)
مثال مشابه: در عبارت «دلِ سنگ»، «دل» مشبه است (چیز اصلی)، «سنگ» مشبهبه است (چیزی که به آن شبیه شده)، و «دلِ سنگ» یک اضافهی تشبیهی است که یعنی دلی سخت و بیاحساس مثل سنگ.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن برای کلمات دیگر هم مشبه و مشبهبه پیدا کنی. مثلاً در «ابرِ پنبه»، «ابر» مشبه است و «پنبه» مشبهبه. تمرین کن تا تسلطت بیشتر شود!
