راهنمایی کوتاه: فعل "یخلق" به معنی "میآفریند" است و باید آن را برای ضمیر "من" (متکلم) صرف کنیم.
گامبهگام:
- ۱) فعل اصلی در اینجا "یخلق" است که از ریشه "خ ل ق" به معنی آفریدن میآید.
- ۲) این فعل، مضارع است و برای ضمیر غایب (او) به کار میرود.
- ۳) برای تبدیل آن به متکلم (ضمیر "من")، باید حرف مضارع "ی" را برداریم.
- ۴) حرف مضارع مناسب برای متکلم مفرد "أ" است.
- ۵) بنابراین، "یخلق" میشود "أخلق".
- ۶) معنی "أخلق" میشود "من میآفرینم".
پاسخ نهایی: صرف فعل "یخلق" برای متکلم مفرد (من) میشود: أخلق (معنی: من میآفرینم).
مثال مشابه: فعل "یَکتُبُ" (مینویسد) برای متکلم میشود "أکتُبُ" (من مینویسم).
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن فعلهای مضارع دیگر مانند "یَقرَأُ" یا "یَذهَبُ" را هم برای متکلم صرف کنی. یادت باشد که قاعده اصلی این است: حرف مضارع "ی" را برمیداریم و "أ" جای آن میگذاریم.