راهنمایی کوتاه: در اینجا واژهٔ عربی «قبل» به معنی «پذیرفت» است و معادل فارسی آن «قبول کرد» میباشد.
گامبهگام:
- ۱) فعل «قبل» در زبان عربی از ریشه «ق ب ل» است و به معنی «پذیرفتن» میباشد.
- ۲) این فعل در گذشتهٔ ساده برای سومشخص مفرد مذکر (هو) به صورت «قَبِلَ» تلفظ میشود.
- ۳) در فارسی معمولاً معادل آن را به صورت «قبول کرد» یا «پذیرفت» میآوریم.
- ۴) در جملهٔ داده شده، «قبل: قبول کرد» یعنی در عربی «قبل» به کار رفته و معنی فارسی آن «قبول کرد» است.
پاسخ نهایی: واژهٔ «قبل» در اینجا فعل ماضی عربی به معنی «پذیرفت» است و در فارسی با «قبول کرد» ترجمه میشود.
مثال مشابه: مثلاً فعل «کتب» در عربی به معنی «نوشت» است و در فارسی میگوییم «نوشت» یا «نوشته است».
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی صرف فعل «قبل» را در کتاب عربی هشتم پیدا کنی و با سایر ضمیرها (مثل «قبلت» برای مؤنث) آشنا شوی.
