راهنمایی کوتاه: برای ساختن فعل امر (دستوری) در فارسی، پیشوند «ب» را به ابتدای بن مضارع (حال) فعل اضافه میکنیم. پس باید اول بن مضارع هر فعل را پیدا کنیم.
گامبهگام:
- فعل «انداخته» از ریشه «انداختن» است. بن ماضی (گذشته) آن «انداخت» و بن مضارع (حال) آن «انداز» میباشد.
- برای ساختن فعل امر از «انداختن»، پیشوند «ب» را به بن مضارع اضافه میکنیم: «ب» + «انداز» = «بنداز».
- فعل «افروخته است» از ریشه «افروختن» است. بن ماضی آن «افروخت» و بن مضارع آن «افروز» میباشد.
- برای ساختن فعل امر از «افروختن»، پیشوند «ب» را به بن مضارع اضافه میکنیم: «ب» + «افروز» = «بفروز».
پاسخ نهایی:
- برای «انداخته»: فعل امر = «بنداز» (نه «بانداخته»)
- برای «افروخته است»: فعل امر = «بفروز» (نه «بافروخته»)
مثال مشابه: فعل «نوشته است» از «نوشتن»: بن مضارع «نویس» + «ب» = «بنویس».
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: به این نکته توجه کن که پیشوند «ب» معمولاً برای دومشخص مفرد (تو) به کار میرود. برای جمع یا مؤدبانه، شکل دیگری دارد. همچنین بعضی فعلها مثل «دادن» بن مضارع «ده» دارند: «بده».
