راهنمایی کوتاه: این بیت شعر درباره ستایش و قدردانی از لطف و بخشش الهی است.
گامبهگام:
- «ثنا» به معنی ستایش و «حد» به معنی مرز و اندازه است.
- «گوهر شکر» به معنی ذات و اصل نعمتها و «عطایا» به معنی بخششها و نعمتهاست.
- «سفتن» به معنی بیرون کشیدن یا بیان کردن است.
پاسخ نهایی: توان و اندازه من در ستایش و توصیف نعمتهای تو نیست و نمیتوانم اصل و جوهر نعمتهایت را به درستی بیان کنم.
مثال مشابه: در ادبیات فارسی، شاعران زیادی به این مضمون اشاره کردهاند؛ مثلاً حافظ میگوید: «گر من خموشم تو مگو شرح غم مخور
یادآوری ایمنی: درک و فهم شعر نیازمند توجه به معانی کلمات و ترکیبهای آن است.
