راهنمایی کوتاه: آل بویه یک دودمان ایرانی بودند که در قرن چهارم هجری بر بخش بزرگی از ایران و عراق حکومت کردند.
گامبهگام:
- ۱) آل بویه یک خاندان ایرانی از منطقه دیلم (گیلان امروزی) بودند.
- ۲) آنها در قرن چهارم هجری (دهم میلادی) قدرت گرفتند و بر بخشهای بزرگی از ایران، عراق و حتی حجاز حکومت کردند.
- ۳) پایتخت اصلی آنها شهر شیراز بود و بغداد (مرکز خلافت عباسی) را نیز تحت کنترل داشتند.
- ۴) آنها شیعه مذهب بودند اما به خلفای عباسی سنی مذهب احترام میگذاشتند و در عمل قدرت واقعی را در دست داشتند.
- ۵) دوران حکومت آنها به «عصر زرین فرهنگ و دانش ایران» معروف است؛ چون از دانشمندان، شاعران و معماران حمایت زیادی میکردند.
- ۶) حکومت آنها حدود ۱۱۰ سال (از ۳۲۰ تا ۴۴۷ هجری قمری) دوام آورد و سپس توسط سلجوقیان سقوط کرد.
پاسخ نهایی: آل بویه یک سلسله ایرانی و شیعه مذهب بودند که در سدههای چهارم و پنجم هجری بر مناطق وسیعی از ایران و عراق حکومت کردند و نقش مهمی در پیشرفت علمی و فرهنگی آن دوران داشتند.
مثال مشابه: حکومت آل بویه را میتوان با حکومت سامانیان مقایسه کرد؛ هر دو ایرانی بودند و از فرهنگ و دانش حمایت میکردند، اما سامانیان در شرق ایران (ماوراءالنهر) و سنی مذهب بودند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی دربارهٔ «عضدالدوله دیلمی» یکی از مشهورترین پادشاهان آل بویه تحقیق کنی. او بناهای زیادی مثل بیمارستان عضدی در بغداد را ساخت و به آبادانی شهرها کمک کرد.