شناسایی گازها با زغال نیمه‌افروخته

راهنمایی کوتاه: زغال نیمه‌افروخته یک آزمایش ساده برای تشخیص گاز اکسیژن است.

گام‌به‌گام:

• ۱) زغال نیمه‌افروخته، زغالی است که در حال سوختن است اما شعله‌ی واضحی ندارد.
• ۲) وقتی این زغال را در یک محیط قرار می‌دهیم، اگر گاز اکسیژن به اندازه‌ی کافی وجود داشته باشد، سوختن آن سریع‌تر می‌شود.
• ۳) در واقع، زغال نیمه‌افروخته در حضور اکسیژن دوباره شعله‌ور می‌شود یا نور بیشتری از خود ساطع می‌کند.
• ۴) از این خاصیت در آزمایشگاه‌های ساده برای تشخیص وجود گاز اکسیژن در یک محیط (مثلاً یک ظرف حاوی گاز ناشناخته) استفاده می‌شود.
• ۵) اگر زغال شعله‌ور شد یا درخشید، نشان‌دهنده‌ی حضور اکسیژن است. اگر تغییری نکرد، احتمالاً اکسیژن کمی وجود دارد یا اصلاً وجود ندارد.

پاسخ نهایی: از زغال نیمه‌افروخته عمدتاً برای شناسایی و تشخیص گاز اکسیژن (O₂) استفاده می‌شود. زیرا سوختن زغال (یک فرآیند اکسایش) به اکسیژن نیاز دارد و حضور آن این سوختن را تشدید می‌کند.

مثال مشابه: فکر کن یک شمع در حال خاموش شدن است. اگر یک لیوان پر از اکسیژن خالص روی آن بگیری، شمع دوباره به خوبی می‌سوزد. زغال نیمه‌افروخته هم دقیقاً همین واکنش را نسبت به اکسیژن نشان می‌دهد.

اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: می‌توانی در مورد آزمایش‌های ساده‌ی دیگر برای شناسایی گازها تحقیق کنی. مثلاً چگونه با یک چوب کبریت روشن می‌توانیم گاز دی‌اکسید کربن را شناسایی کنیم؟ (سرنخ: چوب کبریت خاموش می‌شود).

یادآوری ایمنی: این آزمایش را فقط تحت نظارت معلم یا یک بزرگسال انجام بده. کار با آتش و زغال داغ می‌تواند خطرناک باشد.