راهنمایی کوتاه: یاختههای عصبی از طریق بخشهای خاصی با هم و با دیگر یاختهها ارتباط برقرار میکنند.
گامبهگام:
- ۱) یک یاخته عصبی (نورون) از سه بخش اصلی تشکیل شده است: جسم یاخته، دندریتها و آکسون.
- ۲) دندریتها پیامهای عصبی را از یاختههای دیگر دریافت میکنند.
- ۳) آکسون پیام عصبی را از جسم یاخته به سمت انتهای خود هدایت میکند.
- ۴) در انتهای آکسون، پایانههای آکسونی (سیناپس) قرار دارند.
- ۵) سیناپسها فاصله کوچکی بین نورون و یاخته بعدی (مثلاً نورون دیگر، ماهیچه یا غده) هستند.
- ۶) پیام عصبی از طریق مواد شیمیایی به نام انتقالدهندههای عصبی از سیناپس عبور کرده و به یاخته بعدی میرسد.
پاسخ نهایی: یاختههای عصبی عمدتاً از طریق سیناپس (محل اتصال پایانه آکسون با یاخته دیگر) با یاختههای دیگر در ارتباط هستند. در واقع، سیناپس نقطه تماس و انتقال پیام است.
مثال مشابه: فرض کن دو نفر با تلفن صحبت میکنند. تلفنها مانند نورونها هستند و امواج رادیویی بین آنها مانند انتقالدهندههای عصبی در سیناپس عمل میکنند تا ارتباط برقرار شود.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی درباره انواع سیناپس (شیمیایی و الکتریکی) یا نقش انتقالدهندههای عصبی خاص مانند دوپامین تحقیق کنی.