پرسش و پاسخ دروس پایه نهم

مساحت روی میزی ۱متر مربع است ومساحت سطح زیرین هر یک از چهار پایه ۲.۵ سانتی متر مربع است فشار وارد بر فرش در حالت واژگون به ایستاده چقدر است

مساحت روی میزی [removed] متر مربع میباشد و سطح زیرین هر یک از چهار پایه میز ۲.۵ سانتی متر مربع است. فشار وارد بر فرش در حالت ایستاده نسبت به واژگون چقدر است؟

فیلی به جرم ۱تن روی پیستون بزرگ یک منگنه آبی ایستادهشعاع قاعده پیستون بزرگ ۱متر مربع و پیستون کوچک ۱سانتی متر مربعبرای برقرار ی تعداد چه وزنه ای باید روی پیستون کوچک گزاشت

از درس 4 زبان انگلیسی نهم قسمت پرکتیس اول برام 5تا جمله بنویس که ساختارشون براساس  پرکتیس اول باشه یعنی شروعش با کلمه پرسشی باشه و از افعال  to be کمک گرفته باشه و داخلش از do  , dose بکار نرفته باشه  جملات جواب دااشته باشن و طولانی نباشن

چالش های این داستان را با استفاده از آیات و روایات توضیح دهید و ربط ان با آیه ۵۳ سوره زمر و ۱۲۶ بقره را توضیح دهید

در جستجوی شادی

امروز هم مثل خیلی از روزهای دیگه با یه جور حس «نقص» یا «کمبود» شروع شد. [مشاهده یک موقعیت مادی بهتر از سوی دیگری]. بلافاصله [وضعیت مالی محدودتر خانواده خودم] جلو چشمم اومد. قلبم سنگینی کرد. توی کلاس وقتی معلم داشت در مورد برنامه ریزی برای آینده و انتخاب رشته و شغل مناسب و ... صحبت میکرد من داشتم با خودم فکر میکردم که اگه [امکانات مالی بیشتری] داشته باشی به هر جا بخوای میرسی اما اگه [امکانات محدود باشد] برنامه ریزی به چه کاری میاد؟ [مشاهده افرادی با امکانات آموزشی بیشتر]. نه تنها در درس خوندن بلکه در مسابقات ورزشی هم حس خوبی نسبت به خودم نداشتم وقتی [مشاهده افرادی با وسایل بهتر]. بلافاصله حس کمتر بودن به سراغم میومد و نمیذاشت از موفقیتهایی که به دست میاوردم لذت ببرم. حتی زمانهایی که همه شاد بودند همیشه یک چیزی بود که نمیذاشت من شاد باشم. [شرح یک مهمانی و مشاهده هدایا و امکانات دیگران که باعث مقایسه و ناراحتی شد].

بعد از تعطیل شدن مدرسه حوصله ی رفتن به خونه رو نداشتم. بی هدف شروع کردم به قدم زدن توی خیابون. ناگهان صحنه ای توجهم رو جلب کرد. شخصی رو دیدم همسن و سال خودم با چهره ای آفتاب سوخته و لباسهایی کهنه که خواهر کوچیک معلولش رو روی دوشش حمل میکرد. خواهر کوچولو با یک دست اون رو محکم گرفته بود و با دست دیگش بستنی قیفی لیس میزد و گاهی هم جلو دهان اون میگرفت. دو نفرشون از خوردن بستنی لذت میبردند و با بالا و پایین کردن خواهر کوچولو روی دوشش با صدای بلند میخندیدند. صدای خنده ی اونها برام عجیب بود.

بعد از اینکه خواهرش رو به خونه برد، به کارگاه خیاطی کوچیکی رفت و مشغول کار شد. با خودم فکر کردم چطوره که اینها با این همه سختی این قدر شاد هستند؟ جلو رفتم تا باهاش آشنا بشم. خیلی مهربان و خوش رو بود. وقتی شروع کرد به صحبت کردن متوجه شدم خانواده [کم بضاعتی] داره. صبحا خواهرش رو روی دوش میذاره و دو تایی به مدرسه هاشون میرن و ظهرا بعد از اینکه خواهرش رو به خونه برمیگردونه برای کمک به مخارج خانواده کار میکنه. از اینکه چطور میتونستن این قدر شاد و راضی باشند متعجب بودم. عجیب تر اینکه هر دو تاشون توی درسهاشون موفق بودند و اهداف بزرگی برای آینده شون داشتند. طاقت نیاوردم و پرسیدم.

اون گفت: راز شاد بودن و موفقیت رو از مادرم یاد گرفتم خیلی ساده است: شکرگزاری.» تعجبم بیشتر شد. اونها با این وضعیت چرا باید شکرگزار باشند؟ با این همه مشکلات شکرگزار چه چیزی باید باشند؟ اصلاً شکرگزاری چطور باعث شادیشون میشه؟

چالش های این داستان را با استفاده از آیات و روایات توضیح دهید و ربط ان با آیه ۵۳ سوره زمر و ۱۲۶ بقره را توضیح دهید

در جستجوی شادی

امروز هم مثل خیلی از روزهای دیگه با یه جور حس «نقص» یا «کمبود» شروع شد. [مشاهده یک موقعیت مادی بهتر از سوی دیگری]. بلافاصله [وضعیت مالی محدودتر خانواده خودم] جلو چشمم اومد. قلبم سنگینی کرد. توی کلاس وقتی معلم داشت در مورد برنامه ریزی برای آینده و انتخاب رشته و شغل مناسب و ... صحبت میکرد من داشتم با خودم فکر میکردم که اگه [امکانات مالی بیشتری] داشته باشی به هر جا بخوای میرسی اما اگه [امکانات محدود باشد] برنامه ریزی به چه کاری میاد؟ [مشاهده افرادی با امکانات آموزشی بیشتر]. نه تنها در درس خوندن بلکه در مسابقات ورزشی هم حس خوبی نسبت به خودم نداشتم وقتی [مشاهده افرادی با وسایل بهتر]. بلافاصله حس کمتر بودن به سراغم میومد و نمیذاشت از موفقیتهایی که به دست میاوردم لذت ببرم. حتی زمانهایی که همه شاد بودند همیشه یک چیزی بود که نمیذاشت من شاد باشم. [شرح یک مهمانی و مشاهده هدایا و امکانات دیگران که باعث مقایسه و ناراحتی شد].

بعد از تعطیل شدن مدرسه حوصله ی رفتن به خونه رو نداشتم. بی هدف شروع کردم به قدم زدن توی خیابون. ناگهان صحنه ای توجهم رو جلب کرد. شخصی رو دیدم همسن و سال خودم با چهره ای آفتاب سوخته و لباسهایی کهنه که خواهر کوچیک معلولش رو روی دوشش حمل میکرد. خواهر کوچولو با یک دست اون رو محکم گرفته بود و با دست دیگش بستنی قیفی لیس میزد و گاهی هم جلو دهان اون میگرفت. دو نفرشون از خوردن بستنی لذت میبردند و با بالا و پایین کردن خواهر کوچولو روی دوشش با صدای بلند میخندیدند. صدای خنده ی اونها برام عجیب بود.

بعد از اینکه خواهرش رو به خونه برد، به کارگاه خیاطی کوچیکی رفت و مشغول کار شد. با خودم فکر کردم چطوره که اینها با این همه سختی این قدر شاد هستند؟ جلو رفتم تا باهاش آشنا بشم. خیلی مهربان و خوش رو بود. وقتی شروع کرد به صحبت کردن متوجه شدم خانواده [کم بضاعتی] داره. صبحا خواهرش رو روی دوش میذاره و دو تایی به مدرسه هاشون میرن و ظهرا بعد از اینکه خواهرش رو به خونه برمیگردونه برای کمک به مخارج خانواده کار میکنه. از اینکه چطور میتونستن این قدر شاد و راضی باشند متعجب بودم. عجیب تر اینکه هر دو تاشون توی درسهاشون موفق بودند و اهداف بزرگی برای آینده شون داشتند. طاقت نیاوردم و پرسیدم.

اون گفت: راز شاد بودن و موفقیت رو از مادرم یاد گرفتم خیلی ساده است: شکرگزاری.» تعجبم بیشتر شد. اونها با این وضعیت چرا باید شکرگزار باشند؟ با این همه مشکلات شکرگزار چه چیزی باید باشند؟ اصلاً شکرگزاری چطور باعث شادیشون میشه؟ 

چالش های این داستان را با استفاده از آیات و روایات توضیح دهید و ربط ان با آیه ۵۳ سوره زمر و ۱۲۶ بقره را توضیح دهید

در جستجوی شادی

امروز هم مثل خیلی از روزهای دیگه با یه جور حس «نقص» یا «کمبود» شروع شد. [مشاهده یک موقعیت مادی بهتر از سوی دیگری]. بلافاصله [وضعیت مالی محدودتر خانواده خودم] جلو چشمم اومد. قلبم سنگینی کرد. توی کلاس وقتی معلم داشت در مورد برنامه ریزی برای آینده و انتخاب رشته و شغل مناسب و ... صحبت میکرد من داشتم با خودم فکر میکردم که اگه [امکانات مالی بیشتری] داشته باشی به هر جا بخوای میرسی اما اگه [امکانات محدود باشد] برنامه ریزی به چه کاری میاد؟ [مشاهده افرادی با امکانات آموزشی بیشتر]. نه تنها در درس خوندن بلکه در مسابقات ورزشی هم حس خوبی نسبت به خودم نداشتم وقتی [مشاهده افرادی با وسایل بهتر]. بلافاصله حس کمتر بودن به سراغم میومد و نمیذاشت از موفقیتهایی که به دست میاوردم لذت ببرم. حتی زمانهایی که همه شاد بودند همیشه یک چیزی بود که نمیذاشت من شاد باشم. [شرح یک مهمانی و مشاهده هدایا و امکانات دیگران که باعث مقایسه و ناراحتی شد].

بعد از تعطیل شدن مدرسه حوصله ی رفتن به خونه رو نداشتم. بی هدف شروع کردم به قدم زدن توی خیابون. ناگهان صحنه ای توجهم رو جلب کرد. شخصی رو دیدم همسن و سال خودم با چهره ای آفتاب سوخته و لباسهایی کهنه که خواهر کوچیک معلولش رو روی دوشش حمل میکرد. خواهر کوچولو با یک دست اون رو محکم گرفته بود و با دست دیگش بستنی قیفی لیس میزد و گاهی هم جلو دهان اون میگرفت. دو نفرشون از خوردن بستنی لذت میبردند و با بالا و پایین کردن خواهر کوچولو روی دوشش با صدای بلند میخندیدند. صدای خنده ی اونها برام عجیب بود.

بعد از اینکه خواهرش رو به خونه برد، به کارگاه خیاطی کوچیکی رفت و مشغول کار شد. با خودم فکر کردم چطوره که اینها با این همه سختی این قدر شاد هستند؟ جلو رفتم تا باهاش آشنا بشم. خیلی مهربان و خوش رو بود. وقتی شروع کرد به صحبت کردن متوجه شدم خانواده [کم بضاعتی] داره. صبحا خواهرش رو روی دوش میذاره و دو تایی به مدرسه هاشون میرن و ظهرا بعد از اینکه خواهرش رو به خونه برمیگردونه برای کمک به مخارج خانواده کار میکنه. از اینکه چطور میتونستن این قدر شاد و راضی باشند متعجب بودم. عجیب تر اینکه هر دو تاشون توی درسهاشون موفق بودند و اهداف بزرگی برای آینده شون داشتند. طاقت نیاوردم و پرسیدم.

اون گفت: راز شاد بودن و موفقیت رو از مادرم یاد گرفتم خیلی ساده است: شکرگزاری.» تعجبم بیشتر شد. اونها با این وضعیت چرا باید شکرگزار باشند؟ با این همه مشکلات شکرگزار چه چیزی باید باشند؟ اصلاً شکرگزاری چطور باعث شادیشون میشه؟ 

حروف به هم ریخته را مرتب کن 

ن  م   د ا  د و 

با فرض ثابت بودن نیرو اگر شعاع سطح دایره ای شکل نصف شود فشار چند برابر میشود