راهنمایی کوتاه: تخلص نام هنری یا مستعار شاعر است که در شعرهایش از آن استفاده میکند.
گامبهگام:
- ۱) تخلص در لغت به معنای «نام خانوادگی» یا «لقب» است.
- ۲) در ادبیات فارسی، تخلص نامی است که شاعر در پایان غزل یا قصیدهی خود میآورد.
- ۳) این نام معمولاً مستعار است و شاعر با آن خود را معرفی میکند.
- ۴) گاهی تخلص، نام واقعی شاعر است (مثل سعدی) و گاهی نامی جدا (مثل حافظ).
- ۵) کاربرد تخلص این است که شعر به شاعر مشخصی منتسب شود و امضای هنری او باشد.
پاسخ نهایی: تخلص نام یا لقبی است که شاعر در پایان شعر خود میآورد تا شعر به او منسوب شود و مانند امضای او عمل کند.
مثال مشابه: در بیت «سعدیا! مرد نکونام نمیرد هرگز / مرده آن است که نامش به نکویی نبرند»، کلمه «سعدیا» تخلص شاعر (سعدی) است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی غزلهای حافظ را بخوانی و ببینی در پایان بیشتر غزلها کلمه «حافظ» به عنوان تخلص آمده است. همچنین در کتاب درسی، بخش مربوط به قالبهای شعر فارسی را دوباره مرور کن.
