راهنمایی کوتاه: در این بیت، یکی از واژهها هممعنی با یکی از گزینههاست.
گامبهگام:
- ۱) بیت را با دقت بخوانیم: «اگر باد و برف است و باران و میغ و گر رعد چوگان زند برق تیغ».
- ۲) معنی واژههای بیت را بررسی کنیم: «باد»، «برف»، «باران»، «میغ» (یعنی ابر یا مه)، «رعد» (تندر)، «برق»، «تیغ» (شمشیر).
- ۳) گزینهها را نگاه کنیم: «شهر»، «نهر» (جوی یا رود کوچک)، «ابر»، «صنع» (ساخته یا هنر).
- ۴) در بیت، واژهی «میغ» به معنی «ابر» یا «مه» است. پس «میغ» هممعنی با «ابر» است.
- ۵) بقیهی گزینهها با واژههای بیت هممعنی نیستند.
پاسخ نهایی: هممعنی واژهی «میغ» در بیت، «ابر» است.
مثال مشابه: در بیت «چو مهتاب شبتاب شد، میغ از رخسارش نتاب شد»، «میغ» باز هم به معنی ابر یا مه است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: برای پیدا کردن هممعنیها در شعرهای قدیمی، میتوانی از فرهنگنامههای واژگان فارسی کمک بگیری یا معنی واژههای ناآشنا را در متن شعر جستجو کنی.
