راهنمایی کوتاه: با آرامش و احترام به حرفهای خانواده گوش بده و احساست را بدون عصبانیت بگو.
گامبهگام:
۱) ابتدا یک زمان مناسب برای گفتگو انتخاب کن، مثلاً وقتی همه خسته نیستند.
۲) با جملات «من» صحبت کن، مثلاً «من احساس میکنم که دوستانم برایم مهم هستند و دوست دارم انتخابهایم را خودم انجام دهم».
۳) به نگرانیهای خانواده گوش بده و بپرس چرا نگراناند. شاید آنها نگران تأثیر دوستان بر درس یا رفتار تو باشند.
۴) پیشنهاد بده که دوستانت را به خانه دعوت کنی تا خانواده بهتر بشناسندشان.
۵) در صورت نیاز، از یک فرد بالغ مثل معلم یا مشاور کمک بخواه تا واسطه شود.
پاسخ نهایی: علی میتواند با انتخاب زمان مناسب، صحبت کردن با جملات «من»، گوش دادن به نگرانیها و ارائه راهکارهایی مثل دعوت دوستان به خانه، اختلاف را به صورت سازنده حل کند.
مثال مشابه: فرض کن خواهرت فکر میکند دوستت زیاد با تو وقت میگذراند و درسهایت خراب میشود. تو میتوانی بگویی: «من میدانم نگران هستی، ولی میتوانم برنامهریزی کنم هم با دوستم باشم هم درس بخوانم. بیا با هم یک برنامه بنویسیم».
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: کتاب «مهارتهای گفتگو» از انتشارات مدرسه یا مشاور مدرسه میتوانند کمک کنند.
