راهنمایی کوتاه: ایران در ابتدا بیطرفی اعلام کرد اما به دلیل موقعیت استراتژیک، توسط متفقین اشغال شد.
گامبهگام:
- ۱) در آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹، ایران تحت حکومت رضاشاه پهلوی، بیطرفی رسمی خود را اعلام کرد.
- ۲) ایران به دلیل منابع نفتی و مسیر مهم ترانزیت (پل پیروزی) برای کمکرسانی به شوروی، برای متفقین (به ویژه بریتانیا و شوروی) بسیار مهم بود.
- ۳) در شهریور ۱۳۲۰ (اوت ۱۹۴۱)، نیروهای بریتانیایی و شوروی بدون اعلان جنگ، از جنوب و شمال وارد ایران شدند.
- ۴) ایران پس از مقاومت کوتاه، تسلیم شد. رضاشاه از سلطنت کنارهگیری کرد و پسرش محمدرضا پهلوی به پادشاهی رسید.
- ۵) ایران در سال ۱۹۴۳ رسماً به آلمان اعلان جنگ داد و به متفقین پیوست، اما عملاً تحت اشغال باقی ماند.
- ۶) کنفرانس تهران در سال ۱۹۴۳ با حضور رهبران متفقین (روزولت، چرچیل، استالین) در تهران برگزار شد که اهمیت ژئوپلیتیک ایران را نشان میداد.
پاسخ نهایی: موضع رسمی اولیه ایران بیطرفی بود، اما به دلیل موقعیت استراتژیک و نیاز متفقین، در سال ۱۳۲۰ اشغال شد و سپس در سال ۱۹۴۳ به صورت رسمی به متفقین پیوست.
مثال مشابه: مانند کشوری که در یک دعوای بزرگ بین دو گروه قرار دارد و سعی میکند کنار بایستد، اما به دلیل خانهاش در مسیر مهمی قرار گرفته، مجبور میشود به یکی از گروهها اجازه استفاده از مسیرش را بدهد.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: درباره "پیمان سهجانبه ۱۹۴۲" (که تضمین خروج متفقین از ایران پس از جنگ را میداد) و تأثیرات اقتصادی و اجتماعی اشغال ایران تحقیق کن.
