راهنمایی کوتاه: در دوره صفویه، یک مقام مهم اجرایی و نظامی، مسئولیتهای گستردهای داشت.
گامبهگام:
- ۱) در دوره شاه عباس اول (صفوی)، ساختار حکومت متمرکز و قدرتمند بود.
- ۲) شاه در رأس هرم قدرت قرار داشت و تصمیمگیرنده نهایی بود.
- ۳) پس از شاه، مهمترین مقام اجرایی و نظامی کشور، «وزیراعظم» یا «صدراعظم» بود.
- ۴) وزیراعظم رئیس دیوانسالاری (اداره کشور) و گاه فرماندهی کل قوا را نیز بر عهده داشت.
- ۵) او مسئول امور مالی، اجرای فرامین شاه، انتصاب برخی والیان و رسیدگی به امور روزمره مملکت بود.
- ۶) در کنار وزیراعظم، مقام «قورچیباشی» (فرمانده کل قزلباشان) نیز از جایگاه نظامی بسیار بالایی برخوردار بود.
پاسخ نهایی: بالاترین مقام پس از شاه عباس، «وزیراعظم» (صدراعظم) بود. وظیفه اصلی او اداره امور کشوری، دیوانسالاری، امور مالی و هماهنگی میان نهادهای حکومتی تحت نظر مستقیم شاه بود.
مثال مشابه: در ساختارهای حکومتی مشابه، مانند امپراتوری عثمانی، مقام «صدراعظم» (وزیراعظم) نیز دومین شخص قدرتمند پس از سلطان محسوب میشد.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: درباره نقش «امیرالامرا» یا «قورچیباشی» در دوره صفویه تحقیق کن تا ببینی قدرت چگونه بین مقامهای دیوانی و نظامی تقسیم میشد.
