راهنمایی کوتاه: میوهها را بر اساس سختی یا نرمی دانههایشان دستهبندی میکنیم.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا میوههایی را که میشناسیم بررسی میکنیم. آیا دانههای داخل آنها سخت و محکم است یا نرم و قابل خوردن؟
- ۲) میوههایی مانند بادام، گردو و زردآلو دارای یک هسته یا پوسته سخت هستند که دانه درون آن قرار دارد. اینها را در گروه «دانههای سخت» قرار میدهیم.
- ۳) میوههایی مانند سیب، توتفرنگی، کیوی، گوجه، پرتقال، گیلاس و خیار دانههای نرم و قابل مشاهدهای دارند که معمولاً هنگام خوردن میوه حس میشوند. اینها را در گروه «دانههای نرم» قرار میدهیم.
- ۴) توجه کنید که برخی میوهها مانند گیلاس هسته سخت دارند، اما خود میوه گوشتی است. در اینجا تمرکز روی خود دانه (هسته) است.
پاسخ نهایی:
- میوههای با دانههای سخت: بادام، گردو، زردآلو (دارای هسته سخت).
- میوههای با دانههای نرم: سیب، توتفرنگی، کیوی، گوجه، پرتقال، گیلاس، خیار.
مثال مشابه: اگر از میوههایی مانند هلو یا آلو نام برده میشد، آنها نیز در گروه دانههای سخت (هستهدار) قرار میگرفتند. میوههایی مانند انگور یا نارنگی دانههای نرم دارند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: در گیاهشناسی، میوههای هستهدار (مانند زردآلو) را «شفت» و میوههای با دانههای متعدد (مانند سیب) را «میوههای چنددانهای» مینامند. میتوانی درباره انواع میوه از نظر ساختار دانه و پریکارپ تحقیق کنی.
