راهنمایی کوتاه: نقطه جوش هیدروکربنها به جرم مولکولی و شکل مولکول بستگی دارد.
گامبهگام:
۱) هرچه جرم مولکولی بیشتر باشد، نیروهای بین مولکولی (وان در والسی) قویتر است و نقطه جوش بالاتر میرود.
۲) اگر دو هیدروکربن جرم مشابه داشته باشند، آنکه شاخهدارتر است (شاخههای بیشتر) نقطه جوش کمتری دارد چون مولکولها نمیتوانند به خوبی به هم نزدیک شوند.
۳) هیدروکربنهای با زنجیره خطی نقطه جوش بالاتری نسبت به ایزومرهای شاخهدار خود دارند.
پاسخ نهایی: بدون دیدن ساختار دقیق هیدروکربنهای یک و دو نمیتوان قطعی گفت. ولی اگر یکی زنجیره بلندتر یا خطیتر باشد، نقطه جوش بالاتری دارد. لطفاً ساختار آنها را بفرمایید تا دقیقتر راهنمایی کنم.
مثال مشابه: مقایسه بوتان (C4H10) و ۲-متیلپروپان (ایزوبوتان). بوتان زنجیره خطی دارد و نقطه جوشش حدود ۰٫۵- درجه سانتیگراد است، در حالی که ایزوبوتان شاخهدار است و نقطه جوشش حدود ۱۱٫۷- درجه سانتیگراد است. پس بوتان نقطه جوش بالاتری دارد.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: به کتاب علوم تجربی نهم فصل «ترکیبهای آلی» مراجعه کن یا درباره «نیروهای بین مولکولی و نقطه جوش» جستجو کن.
