راهنمایی کوتاه: این فرضیه توضیح میدهد که کف اقیانوسها از وسط گسترش مییابد و باعث حرکت قارهها میشود.
گامبهگام:
- ۱) در دهه ۱۹۶۰، دانشمندی به نام هری هس پیشنهاد کرد که کف اقیانوسها ثابت نیست، بلکه در حال گسترش است.
- ۲) در وسط اقیانوسها، رشتهکوههای زیرآبی بزرگی به نام پشتههای میانی اقیانوسی وجود دارند.
- ۳) از شکاف این پشتهها، مواد مذاب از گوشته زمین به بیرون میآیند و سنگهای جدیدی تشکیل میدهند.
- ۴) این سنگهای جدید، سنگهای قدیمیتر را به دو طرف میرانند و کف اقیانوس را پهنتر میکنند.
- ۵) با گسترش کف اقیانوس، قارههایی که روی صفحات زمینساختی سوارند، از هم دور میشوند.
- ۶) شواهدی مانند سن سنگهای کف اقیانوس (جوانتر در وسط، قدیمیتر در کنارهها) و الگوی مغناطیس سنگها این فرضیه را تأیید میکنند.
پاسخ نهایی: فرضیه گسترش بستر اقیانوسها بیان میکند که مواد مذاب از پشتههای میانی اقیانوسی بالا میآیند و با تشکیل پوسته جدید اقیانوسی، کف اقیانوس به تدریج گسترش مییابد. این فرآیند، نیروی محرکه اصلی برای حرکت صفحات زمینساختی و دور شدن قارهها از یکدیگر (مانند آمریکا و آفریقا) است.
مثال مشابه: فرض کن یک نوار لاستیکی را از وسط بکشی و مواد جدیدی به وسط آن اضافه کنی. نوار لاستیکی از وسط پهن میشود و دو سر آن از هم دور میشوند. گسترش بستر اقیانوس هم شبیه به این است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی درباره نظریه زمینساخت صفحهای (تکتونیک صفحهای) که بر پایه همین فرضیه شکل گرفت، تحقیق کنی. همچنین نقش این فرآیند در ایجاد کوهها، زمینلرزهها و آتشفشانها جالب است.
