راهنمایی کوتاه: این دو اتم یک پیوند یونی تشکیل میدهند.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا عناصر را شناسایی میکنیم: عدد اتمی ۱۱ مربوط به سدیم (Na) و عدد اتمی ۱۷ مربوط به کلر (Cl) است.
- ۲) آرایش الکترونی را بررسی میکنیم: سدیم در لایهٔ آخر ۱ الکترون دارد (گروه ۱) و کلر در لایهٔ آخر ۷ الکترون دارد (گروه ۱۷).
- ۳) سدیم تمایل شدیدی دارد که آن یک الکترون لایهٔ آخر خود را از دست بدهد تا به آرایش گاز نجیب (نئون) برسد. در این حالت به یون مثبت (کاتیون) Na⁺ تبدیل میشود.
- ۴) کلر تمایل شدیدی دارد که یک الکترون بگیرد تا لایهٔ آخرش کامل شود و به آرایش گاز نجیب (آرگون) برسد. در این حالت به یون منفی (آنیون) Cl⁻ تبدیل میشود.
- ۵) این یونهای با بار مخالف به دلیل نیروی جاذبهٔ الکترواستاتیکی قوی به یکدیگر جذب میشوند و یک پیوند یونی تشکیل میدهند.
- ۶) ترکیب حاصل، کلرید سدیم (NaCl) یا همان نمک طعام است.
پاسخ نهایی: بین اتمهای سدیم و کلر یک پیوند یونی تشکیل میشود. دلیل آن تفاوت زیاد در تمایل به از دست دادن الکترون (سدیم) و گرفتن الکترون (کلر) است که منجر به تشکیل یونهای با بار مخالف و جاذبهٔ قوی بین آنها میشود.
مثال مشابه: فلز منیزیم (عدد اتمی ۱۲، گروه ۲) و نافلز اکسیژن (عدد اتمی ۸، گروه ۱۶) نیز با هم پیوند یونی تشکیل میدهند و اکسید منیزیم (MgO) را میسازند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی دربارهٔ تفاوت پیوند یونی با پیوند کووالانسی (که بین نافلزات تشکیل میشود) تحقیق کنی. همچنین میتوانی خواص ترکیبات یونی مانند نقطه ذوب بالا و رسانایی الکتریکی در حالت مذاب را بررسی کنی.
