راهنمایی کوتاه: پیوند اشتراکی زمانی تشکیل میشود که اتمها الکترونهای خود را به اشتراک میگذارند تا به آرایش گاز نجیب برسند.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا آرایش الکترونی هر اتم را بنویسید تا تعداد الکترونهای لایهی آخر (الکترونهای ظرفیت) مشخص شود.
- ۲) برای هر اتم، الکترونهای ظرفیت را با نقطه (•) نشان دهید.
- ۳) اتمها را طوری کنار هم قرار دهید که الکترونهای جفت نشدهی آنها روبروی هم قرار گیرند.
- ۴) این الکترونهای روبرو را به صورت یک جفت الکترون مشترک (دو نقطه یا یک خط) نشان دهید.
- ۵) مطمئن شوید هر اتم (به جز هیدروژن) با اشتراک گذاری الکترون، هشتتایی (یا دوتایی برای هیدروژن) کامل شود.
- ۶) در مدل خطی، هر خط نشاندهندهی یک جفت الکترون مشترک است.
پاسخ نهایی:
الف) مولکول اکسیژن (O2):
- مدل اتمی بور (نقطهای-خطی): هر اتم اکسیژن ۶ الکترون ظرفیت دارد. دو اتم اکسیژن دو جفت الکترون مشترک تشکیل میدهند (یک پیوند دوگانه). ساختار: O :: O (که در آن :: نشاندهندهی دو جفت الکترون مشترک است).
- مدل خطی: O=O (هر خط نشاندهندهی یک جفت الکترون مشترک است، بنابراین دو خط پیوند دوگانه را نشان میدهند).
ب) مولکول آمونیاک (NH3):
- مدل اتمی بور (نقطهای-خطی): نیتروژن (N) ۵ الکترون ظرفیت دارد. هر اتم هیدروژن (H) ۱ الکترون ظرفیت دارد. اتم نیتروژن با هر یک از سه اتم هیدروژن یک جفت الکترون مشترک تشکیل میدهد. ساختار: در مرکز N قرار دارد و سه پیوند N-H دارد. الکترونهای جفت نشدهی نیتروژن به صورت یک جفت الکترون تنها (دو نقطه) روی آن باقی میماند.
- مدل خطی: ساختار به شکل یک N مرکزی با سه خط که هر خط به یک H متصل است (شکل هرمی یا مثلثی). به صورت خطی معمولاً به شکل زیر نشان داده میشود:
H
|
H—N—H
(البته این یک نمایش سادهشده است و شکل واقعی سهبعدی است).
مثال مشابه: مولکول آب (H2O). اکسیژن با دو اتم هیدروژن پیوند اشتراکی تشکیل میدهد. در مدل نقطهای: H:O:H (با دو جفت الکترون تنها روی اکسیژن). در مدل خطی: H-O-H.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن مدل پیوند اشتراکی را برای مولکولهای CO2 (دیاکسید کربن) و CH4 (متان) رسم کنی. به یاد داشته باش که کربن ۴ الکترون ظرفیت دارد.