راهنمایی کوتاه: برای پاسخ به این نوع سؤال، به نقش دولت صفوی در حمایت از هنرها و تغییر جایگاه فرشبافی دقت کن.
گامبهگام:
- ۱) در دوره پیش از صفویان، بافندگی فرش بیشتر در روستاها و میان عشایر انجام میشد و جنبه خودمصرفی داشت.
- ۲) صفویان کارگاههای سلطنتی در شهرهایی مانند تبریز، کاشان، اصفهان و جوشقان برپا کردند.
- ۳) در این کارگاهها طراحان، نقشهکشها و بافندگان زیر نظر دربار کار میکردند و طرحهای شهری مانند لچکترنج، گلومرغ و شکارگاه رواج یافت.
- ۴) فرشهای نفیسی مثل فرش معروف اردبیل در همین دوره بافته شد و بهعنوان هدیه و کالای تجاری به اروپا و عثمانی فرستاده شد.
- ۵) بنابراین فرشبافی از یک کار خانگی به صنعتی سازمانیافته، ملی و صادراتی تبدیل شد.
پاسخ نهایی:
- صحیح (الف: درست)
- غلط
توضیح: صفویان با ایجاد کارگاههای سلطنتی، حمایت مالی و نظارت بر طرح و نقش، فرشبافی ایران را از حالت روستایی و عشایری بیرون آوردند و آن را به یک صنعت ملی و هنری تبدیل کردند.
مثال مشابه: «در دوره صفوی، صادرات فرش و پارچه به کشورهای اروپایی رونق گرفت.» این جمله صحیح است، چون فرش ایرانی در آن زمان یکی از کالاهای مهم صادراتی و شناختهشده در اروپا بود.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: نام چند کارگاه فرشبافی دوره صفوی و ویژگی طرحهای آن دوره را یادداشت کن، و به این بیندیش که چرا حکومتها از هنرها حمایت میکنند.
