تفاوت مضارع منفی و فعل نهی برای جمع مؤنث

راهنمایی کوتاه: مضارع منفی برای بیان «نمی‌کنند» است و فعل نهی برای بیان «نکنید» به کار می‌رود.

گام‌به‌گام:

1. مضارع منفی: فعل مضارع + «لا» نفییه. برای جمع مؤنث، فعل مضارع باید به ضمیر «نَ» (برای غایب) یا «تُنَّ» (برای مخاطب) ختم شود و سپس «لا» قبل از آن می‌آید.
   مثال: هُنَّ لا یَکتُبنَ (آنها [زن‌ها] نمی‌نویسند).
2. فعل نهی: از مصدر «فِعلُ الأمر» ساخته می‌شود و برای جمع مؤنث مخاطب، به «نَ» ختم می‌شود و قبل از آن «لا»ی نهی می‌آید.
   مثال: لا تَکتُبنَ (ننویسید [خطاب به جمع مؤنث]).
3. تفاوت اصلی: مضارع منفی یک خبر منفی است (نمی‌کنند)، اما فعل نهی یک دستور یا درخواست منفی است (نکنید).
4. تشخیص: به جای ضمیر و نوع «لا» دقت کن. در مضارع منفی، ضمیر غایب (هُنَّ) یا مخاطب (أَنْتُنَّ) ممکن است باشد، اما در فعل نهی فقط خطاب به مخاطب است.

پاسخ نهایی: مضارع منفی برای نفی کردن یک عمل در زمان حال است (مانند: آنها نمی‌روند)، اما فعل نهی برای منع و نهی کردن از انجام یک عمل است (مانند: شما نروید). برای جمع مؤنث، هر دو به «نَ» ختم می‌شوند، اما ساختار و کاربرد متفاوتی دارند.

مثال مشابه:

• مضارع منفی: هُنَّ لا یَذهَبْنَ إلی المدرسة (آنها به مدرسه نمی‌روند).
• فعل نهی: لا تَذهَبْنَ إلی السوق (به بازار نروید [خطاب به دختران]).

اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن برای افعال دیگر مانند «یَقرَأْنَ» (می‌خوانند) و «تَقرَأْنَ» (بخوانید) هم هر دو حالت را تمرین کنی. می‌توانی جدولی درست کنی و مثال‌های بیشتری بنویسی.